مصاحبه‌ی الیف شافاک با خبرگزاری آناتولی

همیشه فعالیت‌های ضددموکراتیک را محکوم کرده‌ام

ترکیه حتی پیش‌تر نیز از کودتاهای نظامی دیگری صدمه‌های بسیاری دیده است و زخم‌هایی که ما از کودتای 12 سپتامبر 1980 خورده ایم، هنوز التیام نیافته است. خاطره‌ی سیاه و تاریک آن دوران هنوز هم در اذهان همه‌ی مردم وجود دارد. درواقع هر کودتا باعث می‌شود تا کشور فرسنگ‌ها از دموکراسی فاصله بگیرد. من همیشه مخالف سرسخت کودتاها بوده‌ام و در رمان‌ها و مقالاتم نیز هرگونه فعالیت مغایر با دموکراسی را محکوم کرده‌ام.

تجربه‌ی الیف شافاک از شب 15 جولای

در آن شب سیاه، من احساس ترس، اندوه و وحشت داشتم. در آن شب غم‌انگیز، مجلس بمباران شد و در آن حادثه‌ی تلخ، انسان‌های بی‌گناه بسیاری کشته شدند. برای من و هیچ‌یک از مردم آن شب و حوادث آن قابل بخشش نیست.
برای این‌که این حادثه‌ی فجیع که توسط انگلیسی‌ها رقم زده شد، برای من قابل درک باشد، من آن را با جنگ جهانی دوم مثال می‌زنم و می‌گویم آخرین باری که مجلس انگلیسی‌ها بمباران شد، به دست نازی‌ها و جنگ جهانی دوم بود. پس افرادی که در ترکیه قصد کودتا داشتند نیز دست کمی از نازی‌ها ندارند.

شافاک از انتقادهایی درباره‌ی سیاست‌های حزب حاکم می‌گوید

هر نویسنده، روشن‌فکر و روزنامه‌نگاری باید بتواند از دولتش به راحتی انتقاد کند. اما اصل مهمی که وجود دارد این است که دولتی که توسط انتخابات بر سرکار آمده است، نباید توسط هیچ قدرتی به پایین کشیده شود. من طرف‌دار حزب عدالت و توسعه و هیچ حزب دیگری نیستم. اما همه‌ی آن‌هایی که توسط رای مردم انتخاب شده‌اند را به مشروعیت می‌شناسم.

برچسب زدن به انسان‌ها در کشور ترکیه راحت است

در کشور ترکیه برچسب زدن به انسان‌ها بسیار راحت است. در مورد هر قومی که بنویسی می‌گویند او از آن‌هاست. اما افرادی که مرا می‌شناسند و رمان‌های مرا خوانده اند، می‌دانند که من اهل هیچ گروه و حزبی نیستم. این‌که از آن‌ها می‌نویسم به این دلیل است که در طول زندگی همیشه سعی کرده‌ام تا به صدای مظلومان و قربانیان گوش فرا دهم. من در سال 90 از اولین کسانی بودم که به قانون منع حجاب زنان اعتراض کردم. برای همین انتقادها همیشه از سوی گروه‌هایی، مخصوصا گروه های لیبرال چپ، مورد انتقاد واقع شده‌ام. من همیشه سعی کرده‌ام تا مانند یک پل ارتباطی باشم و هیچ‌گاه برچسب محافطه‌کار را نزده‌ام.
[برای مثال] در رمان دختران حوا همان‌گونه که می‌دانید من خانواده‌ای را به تصویر کشیده‌ام که با اعتقادات مختلفی که دارند، توانسته‌اند در کنار هم و در زیر سایه‌ی دموکراسی با هم زندگی کنند.

درباره ی الیف شافاک