دلیران می‌میرند و حاصل به ترسوها می‌رسد که زنده‌اند-گفتاورد از ندبه

ما فلک‌زده‌ها در ماتحت دنیا واقعیم. لذت دنیا و امنیت را نبرده‌ایم. نه در دوره‌ی افتخار بوده‎ایم، نه در عصر مدنیت و تربیت و عدالت. در دوره‌ی هرج و مرج واقع شده‌ایم. دلیران می‌میرند و حاصل به ترسوها می‌رسد که زنده‌اند…

از کتاب ندبه اثر بهرام بیضائی؛ این اثر که در قالب نمایش‌نامه نوشته شده، روایتی نمادین و اساطیری از یک برش تاریخ ایران است. دوره‌ی مشروطه با مضمون رنج زنان ایرانی درهم می‌آمیزد تا بستری برای مرثیه‌ای از تاریخ دردآلود ایران باشد.
«ندبه» در سال ۱۳۵۶ نوشته شد و بیضائی هیچ‌وقت نتوانست آن را به روی سن ببرد، زیرا مدیرِ تالار مولوی، نمایش را از نوبتِ اجرا خارج کرد و تمرین‌های گروه بیضایی، ناچاراً تعطیل شد.

در مطلبی مجزا با عنوان «ندبه و مناجات‌خوانی عروسک‌ها» در مجله کتابچی به معرفی و بررسی این اثر به تفصیل پرداخته‌ایم.

مقالات مرتبط

رفیق استالین!-گفتاورد از کتاب «تاریخچه کمونیسم»

«چگونه تاریخچه‌ی کمونیسم را برای بیماران روانی توضیح دهیم؟»، عنوان کتابی اثر…

آبان 19, 1400

چیست انسان؟ آمیزه‌ای از گیاه و شبح-گفتاورد از کتاب «من دینامیت‌ام!»

بیایید تا گفتاوردی از کتاب «من دینامیتم» که سرگذشت فریدریش نیچه، فیلسوف…

آبان 9, 1400

زندگی کردن به معنای دیدن است-گفتاورد از کتاب بار هستی

کتاب «بار هستی» با نام اصلیِ «سَبُکیِ تحمل‌ناپذیر هستی»، نام رمانی اثر…

مهر 10, 1400

دیدگاهتان را بنویسید